Yunus Nadir Eraslan

METAL ÇUBUKLARIN DANSI
Edebiyat─▒m─▒zda ├Âyk├╝leriyle m├╝stesna bir yeri olan, Recep SeyhanÔÇÖ─▒n Ekim 2016ÔÇÖda yay─▒mlanan ÔÇťMetal ├çubuklar─▒n Dans─▒ÔÇŁ adl─▒ ├Âyk├╝ kitab─▒ toplam on bir k─▒sa ├Âyk├╝den olu┼čuyor. Kitab─▒ iki b├Âl├╝m olarak da de─čerlendirilebiliriz: ÔÇťDa─č ├ľyk├╝leriÔÇŁ ne kadar olan b├Âl├╝m yo─čun bir an─▒ ve ak─▒c─▒ bir anlat─▒m sa─čana─č─▒nda ilerliyor. Kitab─▒n sonuna do─čru daha dingin, geleneksel anlat─▒ t├╝r├╝ne daha yak─▒n duran, dilin metaforik ve sembolik bir ├╝sluba evrildi─či ikinci b├Âl├╝mle kar┼č─▒la┼č─▒yoruz. Yazar bu b├Âl├╝me ald─▒─č─▒ hik├óyelerini ÔÇťDa─č ├ľyk├╝leriÔÇŁ ana ba┼čl─▒─č─▒ alt─▒nda toplam─▒┼č. Toplam on ara ba┼čl─▒ktan olu┼čan bu ├Âyk├╝lerde ÔÇśda─čÔÇÖ sembol├╝ bir dervi┼č ÔÇô belki de bilge bir ki┼či ÔÇô olarak kar┼č─▒m─▒zda duruyor. Severek okudu─čum bu b├Âl├╝mde adeta varl─▒k b├╝t├╝n├╝yle dile geliyor. Kurdu, ku┼ču, da─č─▒ ta┼č─▒, topra─č─▒, a─čac─▒ konu┼čturuyor yazar. Hikmetin dili devreye giriyor, anlam─▒n katmanlar─▒nda geziniyorsunuz okurken. Asl─▒nda b├╝t├╝n ├Âyk├╝ler insan i├žindir. ─░nsan─▒ insana anlatmak i├žin yaz─▒l─▒rlar. Ne ki insan sadece d─▒┼č─▒na geni┼čleyen bir ├ževrenin i├žinde kendine bir yer bulmaya, konum aramaya ├žal─▒┼č─▒rken ayn─▒ zamanda i├žinin derinliklerine do─čru inebilmeyi, kendi i├žine y├Ânelmeyi ba┼čarabilmelidir. Do─čunun hik├óye anlat─▒m─▒nda ┼čahikaya ula┼čmas─▒nda, insan─▒n kendi hakikatini arama ser├╝veni ve bu aray─▒┼č─▒ irfani bir izlekte i├žsel bir yolculu─ča do─čru s├╝rd├╝rmesi olmu┼čtur.

ÔÇťDa─č ├ľyk├╝leriÔÇŁnin yedinci b├Âl├╝m├╝ olan ÔÇťKay─▒p G├╝ne┼čÔÇŁ adl─▒ ├Âyk├╝ di─čerlerinden ayr─▒ bir yer ve konuma sahiptir. Yazar bu ├Âyk├╝de de yine metaforik bir anlat─▒m─▒ tercih ederken ├╝lkenin ├╝st├╝ne karabasanlar gibi ├ž├Âken ve millete elim 15 Temmuz hadisesini ya┼čatan olaylar zincirinin tarihi s├╝recini sembolik bir dile yaslanarak anlatm─▒┼čt─▒r. Y─▒llarca kara bulut katmanlar─▒n─▒n kaplad─▒─č─▒ ├╝lkede her ┼čey ├ž├╝r├╝meye, koku┼čmaya y├╝z tutarken; g├╝ne┼če hasret ├╝lke insan─▒na d├╝nyan─▒n bir yerinde buldu─ču g├╝ne┼či depolamay─▒ ba┼čararak pazarlayan insan─▒n ├╝lkeye ya┼čatt─▒─č─▒ felaket ÔÇśg├╝ne┼čÔÇÖ, ÔÇśkara bulutlarÔÇÖ, ÔÇś├ž├╝r├╝meÔÇÖ, ÔÇśkoku┼čmaÔÇÖ kavramlar─▒ ├╝zerinden bir atmosfer kurgulanarak anlat─▒lm─▒┼č.

Kitab─▒n birinci b├Âl├╝m├╝ i├žin yo─čun an─▒ sa─čana─č─▒ demi┼čtim. ─░nsan─▒n belli bir olgunlu─ča, kemale erdikten sonra geriye d├Ân├╝┼čleri, ├žocuklu─čuna do─čru ├ž├Âz├╝lerek ilerlemesi ilk haline en saf ve yal─▒n olana do─čru gitme arzusu sadece bir hat─▒rlama bi├žimi de─čildir elbet. Yazar bu geriye do─čru gidi┼člerden yola ├ž─▒karak ge├žmi┼če yap─▒lan bu seyahati sa─člam hik├óye par├žalar─▒yla g├╝n├╝m├╝ze ta┼č─▒m─▒┼č. Bu ├Âyk├╝lerde de bizi zengin bir dil kar┼č─▒l─▒yor. S├Âzc├╝klerin yerel ifade bi├žimi ve kal─▒plar─▒yla kullan─▒lmas─▒ yazar─▒n dile olan vukufiyetinden dolay─▒ metinde i─čreti durmuyor. Her ┼čey yerli yerinde ve olanca do─čall─▒─č─▒yla bir o kadar da ustal─▒kl─▒ bir i┼č├žilikle sergilendi─či i├žin bu ifadeler betimlemeye ayr─▒ bir g├╝zellik ve de─čer kat─▒yor. Elbette ge├žmi┼či sadece zaman─▒n donmu┼č bir foto─čraf─▒, camid bir nesne mesabesinde de─čerlendirmiyor yazar. Ta┼č─▒n dibine insan─▒ oturtuyor, a─čac─▒n dal─▒na ku┼ču konduruyor. Su ger├žekten ak─▒yor bu ├Âyk├╝lerde; dereden su i├žesiniz, ya─čmurda ─▒slanas─▒n─▒z, a─čaca t─▒rmanas─▒n─▒z, ta┼ča s─▒rt─▒n─▒z─▒ yaslayas─▒n─▒z, ├žobanla konu┼čas─▒n─▒z geliyor i├žinizden.

Okuru kurdu─ču do─čal bir atmosfere ta┼č─▒yarak ─░htiyarl─▒k nedir, insan─▒n y├╝z├╝ndeki ├žizgilerin anlam─▒ nedir, a┼čk nedir, do─ča nedir, hat─▒r nedir, g├Ân├╝l nedir, kader nedir, oyun nedir, ├žocuk nedir, ├žocukluk nedir, ├Âzlem nedir, hasret nedir, ana nedir, baba nedir sorular─▒n─▒n cevab─▒n─▒ buldurmaya ├žal─▒┼č─▒yor.
Sahi ta┼č nedir? Yazar─▒n hayranl─▒kla okudu─čum ÔÇťTa┼čÔÇŁ adl─▒ ├Âyk├╝s├╝n├╝ okursan─▒z, anlars─▒n─▒z ta┼č─▒n ne oldu─čunu. ├ľyk├╝den tad─▒ml─▒k bir al─▒nt─▒yla yaz─▒ma son verirken Recep Seyhan BeyÔÇÖi bu g├╝zel eserden dolay─▒ kutlamal─▒y─▒m.
ÔÇťDerken, ta┼č ile beklenmedik bir g├╝nde yollar─▒ ayr─▒ld─▒. Dudu Kad─▒nÔÇÖ─▒n.
O gittikten bir s├╝re sonra, ta┼č; orada kendisini yapayaln─▒z hissetti─čini, konu┼čup halle┼čecek kimsesi kalmad─▒─č─▒n─▒ bir ┼čekilde h├ól diliyle iletti insanlara. Onlar da ona uygun oldu─čunu d├╝┼č├╝nd├╝kleri bir mek├ón bulmakta gecikmedilerÔÇŁ

Ôľ║http://dergibi.com/2017/03/metal-cubuklarin-dansi/