SEVDA DEN─░Z K.

RECEP SEYHANÔÇÖIN ├ľYK├ť D├ťNYASI

Recep SeyhanÔÇÖ─▒n ├Âyk├╝ d├╝nyas─▒n─▒ anlatmak i├žin ├že┼čitli konu ba┼čl─▒klar─▒ belirlemeyi d├╝┼č├╝nd├╝m ilkin. ├ľyk├╝lerinde kulland─▒─č─▒ Tema, Kurgu, Dil ve Anlat─▒m, Hik├óyelerindeki Anlat─▒c─▒lar ve Farkl─▒ Hayatlara Tan─▒kl─▒k Etmek gibi. Bakt─▒m ki konu uzuyor.

Bu incelememizde, bu ba┼čl─▒klara -derinlemesine tahlilden ziyade- genel bir ├žer├ževe ├žizece─čiz.Seyhan, uzun c├╝mleler kurmay─▒, hik├óyelerinde ayr─▒nt─▒lar─▒ didiklemeyi seviyor. Bu konuda olduk├ža ba┼čar─▒l─▒ olan yazar, okuyucuya hik├óyelerini anlat─▒rken ayn─▒ zamanda onun y├╝re─čine de dokunur.

SeyhanÔÇÖ─▒n hik├óyelerinde genel temay─▒; kendi i├žinde kaybolmu┼č insanlar, yaln─▒zl─▒k girdab─▒nda bo─čulan bireyler, toplumun dayatt─▒─č─▒ tabular─▒, ├Â─čretileri, buyurganl─▒klar─▒ i├žselle┼čtiremeyen bireylerin; sosyo-psikololojik etkilerle itilmi┼č insanlar─▒n var olma m├╝cadeleleri ┼čeklinde belirleyebiliriz. Seyhan, okurken fark etmedi─čimiz ayr─▒nt─▒larda; size, belki o zamana kadar fark─▒nda olmad─▒─č─▒n─▒z hayatlar─▒ ve durumlar─▒ ke┼čfettiriyor. Her bir hik├óyenin kahramanlar─▒, duru┼člar─▒yla fark─▒ndal─▒k yarat─▒yor. Mesela, Kad─▒nge ve AzazilÔÇÖin Kap─▒s─▒nda hik├óyeleri, -kahramanlar─▒ ve anlat─▒m─▒yla- farkl─▒, etkili bir dil ve anlat─▒mla yaz─▒lm─▒┼č. ├ľrne─či yok diyebilece─čimiz birer belgesel ├Âyk├╝ bu iki hik├óye.

Yazar─▒n ilk kitab─▒ ├çi├žekler Kesmi┼čti Sel├óm─▒ ├╝├ž bask─▒ yapm─▒┼č.┬á Bu, yazar─▒n ilk kitab─▒nda ├╝slubunu buldu─čunu da g├Âsteriyor. Yazar g├Âzlemledi─či hayatlar─▒, b├╝y├╝klerinden i┼čittiklerini ve mevcut ya┼čant─▒lar─▒ zengin bir dil ve g├╝├žl├╝ bir anlat─▒mla sunarken bizi de somut g├Âr├╝nt├╝lerin arkas─▒na ula┼čt─▒r─▒yor. ─░lk kitaptaki Y├╝ksek Sesli Kayna┼čma hik├óyesini yazar─▒n sonradan yeniden yazd─▒─č─▒n─▒ g├Âr├╝yoruz; ├ž├╝nk├╝ kitab─▒n ilk bask─▒lar─▒nda bu hik├óye daha dar kapsaml─▒. Hayat─▒n bir sa─člamas─▒n─▒n yap─▒lmas─▒, ya┼čananlar─▒n sorgulanmas─▒, unutulan ├Âl├╝m d├╝┼č├╝ncesi ile hik├óyede ger├že─čin ├Âtesine ge├žiyor ve derin bir anlat─▒m yo─čunlu─ču ile kar┼č─▒la┼č─▒yoruz. ┼×iirsel bir dille yaz─▒lan Ku┼člar Ku┼č Olarak Havaland─▒─č─▒nda hik├óyesinin dili mensur hik├óyeyi and─▒r─▒yor. ÔÇťDijital seslerle r├╝yalar─▒ ortadan yar─▒lan ├žocuklarÔÇŁ,┬á ÔÇťku┼člay─▒n c─▒v─▒ldad─▒lar su sesli ├žocuklar ve y├╝ksekten d├Âk├╝ld├╝ler ├ža─č─▒l ├ža─č─▒lÔÇŁ, ÔÇťy├╝z├╝nde sinekler gezinen insanlarÔÇŁ gibi zengin imgelerle y├╝kl├╝ ve ┼čiirsel bir dili olan bu hik├óyede yazar─▒n varl─▒k problemini daha ilk kitab─▒nda g├╝ndemine ald─▒─č─▒n─▒ g├Âr├╝yoruz. Kitaba ad─▒n─▒ veren hik├óyede 1940ÔÇÖl─▒ y─▒llardaki devlet zulm├╝, i├žine a─člayan Anadolu insan─▒n─▒n a─č─▒ts─▒ hik├óyesi destans─▒ bir dille anlat─▒l─▒yor: ÔÇťGeli┼čiyle korku ve kayg─▒ y├╝k├╝n├╝ bo┼čaltan o h├óki renk Winnlex cip, giderken de bo┼č gitmezdi; arkas─▒nda kederli bak─▒┼člar; bir duvar─▒n dibinde, damlamak ├╝zere olan burnunu, fistan─▒n─▒n tersine yahut ├Ânl├╝─č├╝n├╝n veya ya┼čma─č─▒n─▒n kenar─▒na, bir su├žu gizler gibi silen, g├Âzleri ─▒slak kad─▒nlar b─▒rak─▒rd─▒. Cip uzakla┼čt─▒ktan sonra bu kez topluca ve ├Âzg├╝rce a─čla┼č─▒rlard─▒ kad─▒nlar. ÔÇť (├çKS, 3.bask─▒, s.49)

Yazar─▒n ikinci ve ├Âd├╝ll├╝ kitab─▒ndaki olduk├ža uzun olan ve AnadoluÔÇÖda nesli azalm─▒┼č -Dede KorkutÔÇÖun kad─▒n s├╝r├╝m├╝ diyebilece─čimiz- bilge kad─▒nlardan birinin hik├óyesi olan Kad─▒nge, haf─▒zalardan silinmeyecek denli g├╝├žl├╝ k─▒ld─▒─č─▒ kahramanlar─▒ndan biri. Yazar, Kad─▒ngeÔÇÖde, okuyucuyu anlat─▒c─▒n─▒n i├žine do─čdu─ču ko┼čullara, benim gibi k─▒sal ya┼čam─▒ tan─▒mayanlar─▒ farkl─▒ bir d├╝nyaya g├Ât├╝r├╝yor. Kad─▒ngeÔÇÖde ├žoklukla ÔÇťg├ÂstermeÔÇŁ ve ÔÇťzaman i├žinde ya┼čatmaÔÇŁ y├Ântemini kullanan yazar, ┬ák├Ây hayat─▒ndaki ya┼čant─▒y─▒ ├Âyle betimliyor ki mek├ónlar─▒, kullan─▒lan e┼čyalar─▒, hatta co─črafyay─▒ bile i├žselle┼čtiriyorsunuz: ÔÇťBu arada oraklar, ellikler, bodu├žlar haz─▒rlan─▒r; dirgen, t─▒rm─▒k, e┼ček al─▒─č─▒ gibi gere├žler onar─▒l─▒r, ko┼čum hayvanlar─▒ nalbanda g├Ât├╝r├╝l├╝p nallan─▒rd─▒ (GDY,s.78).ÔÇŁ

├ľmr├╝n├╝n ├Ânemli bir k─▒sm─▒n─▒ bekleyerek ge├žiren bir insan─▒n dokunakl─▒ hik├óyesiyle kar┼č─▒la┼čt─▒─č─▒m─▒z bu uzun hik├óyenin tek ba┼č─▒na tahlili gerekiyor. Kad─▒ngeÔÇÖde sinema g├Âz├╝ne de sahip oldu─čunu g├Âr├╝r├╝z SeyhanÔÇÖ─▒n. ÔÇťBu i┼člerin her y─▒l tekrarlan─▒┼č─▒nda, tarhana tarhana S├╝leymanÔÇÖ─▒ bulard─▒ kad─▒n; ├že├žlerde S├╝leymanÔÇÖ─▒ savururdu; yaylada, da─č─▒n yama├žlar─▒nda, g├Âzleri de─čil S├╝leyman dola┼č─▒rd─▒; s─▒kta├žlarda f─▒rk─▒llar─▒ de─čil S├╝leymanÔÇÖ─▒ s─▒kard─▒; k─▒┼čl─▒k tevek bidonlar─▒na katmer katmer S├╝leymanÔÇÖ─▒ basard─▒, pekmez le─čenlerinde S├╝leyman kaynard─▒ (GDY, s.88).ÔÇŁ

Bizce en etkileyici hik├óyelerden biri olan G├╝lburun (kitapta bir teknik hata ile bu hik├óyeye, ilk hik├óyenin ad─▒ verilmi┼č) yaln─▒zca insanlar─▒n de─čil hayvanlar─▒n da duygu y├╝kl├╝ bir d├╝nyaya sahip oldu─čunu, onlar─▒n da bir de─čerleri bulundu─čunu etkili bir dille ortaya koyuyor; vefa, sadakat ve kararl─▒l─▒k bir at─▒n hik├óyesinde ├Âl├╝ms├╝zle┼čerek y├╝re─čimizde yer ediniyor. G├╝lburunÔÇÖda son sat─▒rlar ger├žekten insan─▒n i├žini titretiyor: ÔÇťCi─čerdelenÔÇÖe; ├çerkes Mehmet ile G├╝lnazÔÇÖ─▒n kabrinin ba┼č─▒na ula┼čt─▒─č─▒nda derman─▒ da g├╝c├╝ de t├╝kenmi┼čti: Orac─▒─ča, yava┼č├ža, ├Ân ayaklar─▒ ├╝zerine ├ž├Âkt├╝. Bir s├╝re ├Âyle kald─▒ktan sonra ├Ânce ayaklar─▒n─▒, sonra ba┼č─▒n─▒ ve g├Âvdesini ebediyen ├Âzg├╝r b─▒rakt─▒ (GDY, 1.bask─▒, s.165).
Sa─č Kolum Hik├óyesinde -yazar─▒n, koluna mezar kaz─▒p g├Âmen adam─▒n i├ž sesi olarak tasarlad─▒─č─▒n─▒ sand─▒─č─▒m─▒z- Muzmer ┼č├Âyle ├ž─▒k─▒yor kar┼č─▒m─▒za: ÔÇťOnunla ├žeki┼čmeli olmak mutsuzluk demekti; bunu biliyordu. Ger├ži ┼čunu da biliyordu: ÔÇťMuzmerÔÇÖin somut bir sesi yoktu ve o sessiz konu┼čurdu. Peki, MuzmerÔÇÖin sesi kendisine somutla┼čarak aktar─▒lm─▒┼č olabilir miydi? Bunu MuzmerÔÇÖe soru olarak y├Âneltmekten son anda vazge├žti. Bazen akl─▒na ├Âyle ┼čeyler gelirdi ki bunlar─▒ MuzmerÔÇÖden bile gizlerdi (GDY, s.129).ÔÇŁ

Seyhan, hik├óyelerinde hayal g├╝c├╝m├╝z├╝ zorlayan imgelerle okuyucuyu ┼ča┼č─▒rtabilen bir yazar. Tuzsuz Adam hik├óyesinde, hi├žbir yere s─▒─čamayan Mualla Han─▒mÔÇÖ─▒ ├žald─▒rd─▒─č─▒ c├╝zdanla birlikte -hayalin s─▒n─▒rlar─▒n─▒ zorlayarak- al─▒p ├Ânce ├ž├Âpe d├Ân├╝┼čt├╝r├╝yor, sonra geri d├Ân├╝┼č├╝me u─črat─▒p bir e┼čyada fanile┼čtiriyor. Buradaki imgeyi al─▒nt─▒layarak g├Âsterelim:
ÔÇť─░lkin c├╝zdan─▒n─▒n gizli b├Âlmelerinde, daha sonra okuyup kald─▒rd─▒─č─▒ eski ciltli kitaplar─▒n aras─▒nda, g├╝lkurusunun koynunda y─▒llarca ya┼čad─▒ Mualla. Bir ara tekrar c├╝zdana d├Ând├╝ÔÇŽ Dolay─▒s─▒yla o operasyonda kimlik kartlar─▒ ve bir miktar parayla Mualla da gitti. Kim bilir hangi ├ž├Âp bidonunda sabahlad─▒ o gece Mualla. D├╝nyada geni┼č ve ferah bir alan bulamamaktan yak─▒n─▒p duran MuallaÔÇÖn─▒n resmi ula┼čt─▒ d├╝┼čledi─či geni┼čli─če. Sonra o resim orada bir s├╝re kald─▒ktan sonra fabrikalara ta┼č─▒nd─▒, orada i┼členerek ba┼čka bir kimli─če b├╝r├╝nd├╝; viladan─▒n tenine kar─▒┼čt─▒, onda fani oldu (AK,s.114).

Bu t├╝r imgeler, ├Âzellikle Asrisani G├╝ne┼čleri, Ku┼člar Ku┼č Olarak Havaland─▒─č─▒nda; Sa─č Kolum, G├╝ne┼čin Do─čdu─ču Yerde, ter├Âr konusunu ele alan ve ├žok enteresan bir anlat─▒m tekni─či uygulanan Karart─▒ÔÇÖda; AzazilÔÇÖin Kap─▒s─▒nda, Sarmal, Sesleri Delen Bir Ses, ├çak─▒ vb hik├óyelerinde ├žok├ža bulunmaktad─▒r. (Karart─▒ hik├óyesi ayr─▒ incelenmesi gereken bir hik├óye.)
Recep Seyhan, tam anlam─▒yla bir kelime sihirbaz─▒. Seyhan, her an ya┼čad─▒─č─▒m─▒z fakat fark etmedi─čimiz hatta ├╝st├╝ne bas─▒p ge├žti─čimiz ayr─▒nt─▒lar─▒ yakalamakta ve onlara dokunarak can vermekte olduk├ža usta. Mesela Sarmal hik├óyesindeki ┼ču ifadeler: ÔÇťAynal─▒ camlarla ├žepe├ževre ku┼čat─▒lm─▒┼č bir rezidans, a─čz─▒n─▒ gergedan gibi a├žarak damperli hafriyat kamyonundan bo┼čalt─▒lan c├╝ruf k├╝tlesi gibi k├╝l├že dolusu kahkaha bo┼čaltt─▒ (…). Metal ├žubuklarla ka┼člar─▒n─▒ yolan kad─▒nlar─▒n g├Âzleri ├Ân├╝nde, ara├ž lastiklerinin ├╝zerini kapat─▒p yok etti─či ayakkab─▒lar─▒n─▒n izi de kay─▒plara kar─▒┼čt─▒ (AK, s.164-172).ÔÇŁ
Yazar─▒n se├žti─či karakterler s─▒radan olmaktan ziyade hayatta bir derinli─či olan insanlardan olu┼čuyor. Yazar, kurgulad─▒─č─▒ mek├ónlar─▒ en ince ayr─▒nt─▒s─▒na kadar anlat─▒rken kulland─▒─č─▒ zengin dille s─▒radanl─▒ktan kurtar─▒yor. ├ľrne─čin Sarmal hik├óyesinde esas kahraman bir c├╝mledir. (Anlat─▒m─▒n─▒ ├žok ba┼čar─▒l─▒ buldu─čum ├Âyk├╝lerden biri olan Benim Oyuncaklar─▒mÔÇÖda da anlat─▒c─▒ bir ├Âl├╝d├╝r.) Okuyucunun hayal g├╝c├╝n├╝ zorlay─▒p ┼ča┼č─▒rtan SarmalÔÇÖda c├╝mlenin i├žinden insanlar t├╝remi┼č ve sonu├žta insan─▒n hik├óyesi anlat─▒lm─▒┼čt─▒r.
SeyhanÔÇÖ─▒n hik├óyelerinde her nesne ve e┼čya can bulup ruh kazan─▒yor okurken. (SeyhanÔÇÖ─▒n hik├óyelerinde bu┬á nesne veya e┼čya ├žok ├Ânemli bir konuma sahip ve bu ayr─▒ bir yaz─▒ konusudur.)

Hi├žbir e┼čya bo┼čuna yaz─▒lm─▒yor, kahramanlarla b├╝t├╝nle┼čip onunla ├Âzde┼č h├óle geliyor. Mesela, HunfesÔÇÖin Topaklar─▒ÔÇÖnda insan─▒n varl─▒─č─▒n─▒ ├ódeta yutan cep telefonunun ad─▒n─▒ anmadan bize ÔÇťayg─▒tÔÇŁ─▒n t├╝m i┼člevini ve insan ├╝zerindeki egemenli─čini ustal─▒kla iletiyor yazar. ÔÇťYine bu gen├ž k─▒zlar ve erkeklerden baz─▒lar─▒, b├Âyle ellerindeki nesneye bakarak kendilerinden ge├žmi┼č h├ólde y├╝r├╝rken bir a─čaca veya bir elektrik dire─čine ya da bir duvara ├žarpabiliyordu bazen; hatta bu ├žarpmalarda hastanelik olanlar─▒ da vard─▒. Bunlardan kimi de k├Âr bir kuyuya d├╝┼čmekten ya da bir arac─▒n alt─▒na girmekten son anda kurtuluyordu. Bu gen├ž k─▒zlarla erkeklerin kulaklar─▒ da sa─čl─▒kl─▒ ├žal─▒┼čm─▒yordu sonra. Esasen i┼čittiklerinden kendilerine kalan da s├Âz konusu ayg─▒t─▒n i┼čitmelerine izin verdi─či kadar─▒yd─▒. Denilebilir ki onlar i┼čitiyor fakat duymuyorlard─▒ (HT,s. 32).ÔÇŁ
Seyhan, Kelime oyunlar─▒n─▒ ve s├Âzc├╝klere dans ettirmeyi seviyor. Seviyor: ÔÇťSana neler al─▒r─▒m; sa├žlar─▒na t├╝ller, g├╝ller, pullar takar─▒m /allan─▒r pullan─▒rs─▒n, g├╝llenirsin, t├╝llenirsin, tellenirsinÔÇŽ ├édem adam ed─▒mÔÇŽ ├édemadam, ed─▒m├ódem , ├ódemedim, adamed─▒mÔÇŽ ├édem adamland─▒ (HT, s.32).ÔÇŁ ÔÇťEski d├Âk├╝k binalar─▒n merdiven alt─▒nda, dola┼č─▒p durulan ayakalt─▒nda ve yamyass─▒ bir onur alt─▒nda ayakta kalma m├╝cadelesi veren ├žocuk ya┼čtaki kad─▒nlar─▒n ├ž─▒─čl─▒klar─▒ i┼čitildi (Sarmal, s.164). ÔÇŁ
Yazar─▒n ├╝├ž├╝nc├╝ kitab─▒nda beni en ├žok etkileyen hik├óyelerinden biri olan ├çak─▒ (asi ruhlu bir evlat ve baba hik├óyesi) k─▒rk sayfadan olu┼čuyor ve b├╝t├╝n hik├óye asl─▒nda g├╝venlik kul├╝besinin ├Ân├╝nde ge├žiyor fakat zaman kaymalar─▒ ile okuyucu farkl─▒ zamanlara ┼čahit oluyor. Olduk├ža uzun olan bu hik├óyede yo─čunla┼čm─▒┼č bir anlat─▒m─▒n ard─▒┼č─▒k g├╝c├╝n├╝ g├Âr├╝yoruz. Bu hik├óyede de insan─▒n ezeli problemi olan ÔÇśvar olmaÔÇÖ problemine e─čiliyor yazar ve meseleyi kahraman─▒n ┼čahs─▒nda didik didik ediyor. ├çak─▒ÔÇÖdaki d├╝─č├╝n sahnesinin anlat─▒ld─▒─č─▒ b├Âl├╝m bir anlat─▒m harikas─▒ ve bu sat─▒rlar insan─▒n varl─▒k kazanma ├žabas─▒n─▒ haf─▒zalardan silinmeyecek bir g├Ârsellikle zihinlere kaz─▒yor: ÔÇť─░nsanlar seslerini ├žo─čaltarak kendilerini yok etmi┼člerdi. Kimse kimseyi duymuyor belki de g├Ârm├╝yordu daÔÇŽ ─░nsanlar, sanki kendilerini oradan ├žekip ald─▒ktan sonra yerlerine g├Âlgelerini ya da hayallerini koymu┼člard─▒; pistte dans eden, uzakta birine g├Âz i┼čaretiyle varl─▒─č─▒n─▒ duyurmaya ├žal─▒┼čan kendileri de─čildi de kendileri sand─▒klar─▒ bir ba┼čkas─▒yd─▒. (ÔÇŽ) O arada kelimeler de bir savrulu┼č i├žindeydi, salonun i├žinde nereye tutunacaklar─▒n─▒ bilmiyordu kelimeler (AK, s. 66).ÔÇŁ

SeyhanÔÇÖ─▒n uzun c├╝mleleri sevdi─čini s├Âylemi┼čtim. Uzun c├╝mlelerin riski de vard─▒r. Bu c├╝mleleri hatas─▒z kurabilen yazar, okuyucuyu s─▒kmadan yaz─▒lan ├óna veya ge├žmi┼če bazen gelece─če g├Ât├╝rerek sizi zaman─▒n dehlizlerinde gezdiriyor; okuyucuyu ├Âyk├╝n├╝n i├žinde ya┼čatmaya ba┼čl─▒yor: Ba┼čka ifadeyle Seyhan, okuyucuyu hik├óyenin i├žine ├žekerek onu ├žaba sarf etmeye, hatta yer yer hik├óyenin bir par├žas─▒ olmaya davet ediyor.

Tek anlat─▒c─▒ ve tek anlat─▒mla yetinmeyen Seyhan, gelece─če ili┼čkin tasar─▒lar, ┼čimdiki ├ón, ge├žmi┼č ve gelecek anlat─▒m zamanlar─▒n─▒ ustal─▒kla kullan─▒rken bazen iki, bazen ├╝├ž, hatta ├╝st kurmaca y├Ântemi ile anlat─▒c─▒lara yazar─▒n da d├óhil olmas─▒yla zengin bir anlat─▒m ├žoklu─čuna ula┼č─▒yor, dilini zenginle┼čtiriyor. Bu arada anlat─▒m─▒n i├žine ├žoklu zamanlar─▒ da d├óhil ediyor yazar ki Tuzsuz Adam, Sesleri Delen Bir Ses, Benim Oyuncaklar─▒m ├Âyk├╝leri buna birer ├Ârnektir.
Kitaba ad─▒n─▒ veren AzazilÔÇÖin Kap─▒s─▒nda i├žin edit├Âr notunu bu ├Âyk├╝n├╝n muhtevas─▒yla uyumlu g├Âr├╝yoruz: ÔÇśRecep Seyhan, hakiki olanla kurmaca olan─▒n; var olanla hep bir yerlere giden aras─▒ndaki elle tutulamayan─▒n paradoksal ili┼čkilerine imgesel, felsefi, ironik bir dille; anlat─▒c─▒ a─č─▒rl─▒kl─▒, ak─▒┼čkan anlat─▒m─▒yla dikkatimizi ├žekiyor.ÔÇÖ
─░ncelememizde a─č─▒rl─▒─č─▒ te┼čkil eden ve kitaba ad─▒n─▒ veren AzazilÔÇÖin Kap─▒s─▒nda hik├óyesinde, Necip Faz─▒lÔÇÖ─▒n Paris ak┼čamlar─▒ anlat─▒l─▒yor. Bu hik├óyede i├ž ses olarak kar┼č─▒m─▒za ├ž─▒kan M├╝stantik, yazar─▒n ├Âd├╝ll├╝ kitab─▒nda yer alan Sa─č KolumÔÇÖdaki┬á MuzmerÔÇÖi hat─▒rlat─▒yor: ÔÇťYalan s├Âyl├╝yorsun!ÔÇŁ diye parlad─▒ M├╝stantik. ÔÇťBunun tam tersi do─čru: Emniyet duygusunu korumak istemedi─čini ├žok iyi biliyorum. Bir da─čdan yuvarlanan bir ta┼č─▒n, da─č─▒n yamac─▒nda paralel gitmesinin neresinde emniyet var? Bulutlar─▒n bir a─č─▒rl─▒k ta┼č─▒mas─▒ ve arza onlarca k├╝tle d├╝┼č├╝rmesi mi emniyet duygusu? (ÔÇŽ) T─▒rnaklar─▒n─▒ s├Âk├╝yor, beyninin suyunu i├žiyor bu illet, g├Âzlerinin ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ emiyor, varl─▒─č─▒n─▒ tahrip ediyor, seni t├╝ketiyor; bunu g├Âremiyorsun (AK, s.146).ÔÇŁ

AzazilÔÇÖin Kap─▒s─▒nda, sars─▒c─▒ temas─▒ ve etkili anlat─▒m─▒yla kitab─▒n en g├╝├žl├╝ hik├óyelerinden biri. ─░nsan zay─▒f ve g├╝nahk├ór bir varl─▒k. Bu ├Âyk├╝de insan─▒n nefsiyle m├╝cadelesi, kendisiyle y├╝zle┼čmesi, sava┼čmas─▒ ve yenilmesi en hakiki h├óliyle anlat─▒l─▒yor. Yazar, uzun say─▒labilecek bu hik├óyeden a┼ča─č─▒da al─▒nt─▒lad─▒─č─▒m─▒z paragraftaki anlat─▒m g├╝c├╝n├╝, tempoyu d├╝┼č├╝rmeden hik├óye boyunca s├╝rd├╝r├╝lebilmi┼č ki bu zor bir i┼čtir.
ÔÇťBordo masa ├Ârt├╝s├╝, k├╝ll├╝klerin i├žindeki sigara ├Âl├╝leri, d├Âk├╝nt├╝ yer d├Â┼čemeleri, tavanda dilini ├ž─▒kar─▒p bana nanik yapan kristal avizeler, kons├╝l├╝n ├╝zerindeki bronz heykeller; duvardaki tabloda, omzundaki apoletleri kendisinden b├╝y├╝k, eli k─▒l─▒c─▒n─▒n kabzas─▒nda, g├Â─čs├╝ndeki armalar─▒ kalbinin ├╝zerini i┼čgal etmi┼č gen├ž NapolyonÔÇŽ Hepsi arkamdan b├Ân b├Ân bak─▒┼čt─▒lar. (ÔÇŽ) ÔÇťEllerimin ve ayaklar─▒m─▒n bir dayan─▒┼čma i├žinde beni y├╝rek k─▒z─▒n─▒n g├Âzlerine ├žekmelerine su├ž├╝st├╝ yapt─▒m vitrinlerde; y├╝rek k─▒z─▒n─▒n ÔÇÖkezzapla oyulmu┼čÔÇÖ ve i├žine cam k─▒r─▒klar─▒ doldurulmu┼č g├Âzlerinin bebeklerinde g├Ârd├╝m kendimi.ÔÇŁ (ÔÇŽ) Bakt─▒─č─▒m yerde beynimin y─▒rt─▒lan liflerini g├Âr├╝yorum. ┼×ehir meydan─▒n─▒ and─▒ran geni┼č aln─▒m─▒n ortas─▒ndan a├ž─▒lan bir kap─▒dan i├žeriye giriyorum ve beynimin dehlizlerine iniyorum (AK, s.126).ÔÇŁ

Recep Seyhan, hik├óyelerini okurken bir okuyucu olarak benim gibi t├╝m├╝yle yabanc─▒s─▒ oldu─čunuz ba┼čka hayatlar─▒, -mesela Anadolu k├╝lt├╝r├╝n├╝, k├Ây hayat─▒n─▒- hi├ž yad─▒rgamadan sanki i├žindeymi┼č gibi ya┼čayabilirsiniz. Bizce bu, o hayat─▒ bilmesi kadar yazar─▒n ayr─▒nt─▒lara can vermekteki ustal─▒─č─▒ndan da kaynaklan─▒yor. Yazar, bir anda okuyucuyu ge├žmi┼če, gelece─če veya kahraman─▒n olmak istedi─či ├óna g├Ât├╝rerek okuyucuya keyifli bir ┼ča┼č─▒rtmacayla zihinsel doygunluklar ya┼čat─▒yor.
Recep SeyhanÔÇÖ─▒n hik├óyelerini okuyup bitirdikten sonra, bakman─▒n ├Ânemini; s├Âz geli┼či iyi tan─▒mad─▒─č─▒m─▒z veya g├Âzlemledi─čimiz h├ólde fark etmedi─čimiz hayatlara i├žinden tan─▒k olmay─▒, e┼čyaya kendi ruhunuzda bir yer a├žmay─▒; g├Ârd├╝klerinize farkl─▒ noktalardan bir daha bakmay─▒, k─▒saca bakmakla g├Ârmenin fark─▒n─▒ da derinden kavr─▒yorsunuz.

____________________________________________________________________________________________

Ôľ║Bu yaz─▒ T├╝rk Dili dergisinin Nisan 2017, 784. say─▒s─▒ndan yay─▒mlanm─▒┼čt─▒r
(*) Bu ├žal─▒┼čma, Yazarlar Birli─či ─░stanbul ┼×ubesiÔÇÖnin 26.2.2016 g├╝n├╝ ÔÇťRecep SeyhanÔÇÖ─▒n ├ľyk├╝ D├╝nyas─▒ÔÇŁ konulu oturumda yap─▒lan konu┼čmam─▒zdan derlenmi┼čtir.
dunyabizim.com’da konuyla ilgili 25/01/2016┬á g├╝n├╝ as─▒lan haberi 20.3.2018 itibariyle 3469 ki┼či g├Ârm├╝┼čt├╝r.
Ôľ║ http://www.dunyabizim.com/recep-seyhan/22937/recep-seyhanin-oyku-dunyasi-konusuldu) bu haber┬á ┬á25/01/2016