Samsun Anadolu Lisesi 1993 Y─▒ll─▒─č─▒’ndan

SAL (Samsun Anadolu Lisesi) 1993 Y─▒ll─▒─č─▒na yazd─▒─č─▒m─▒z not
┼×air B├ók├«, ÔÇťAvazeyi bu ├óleme Davud gibi sal/B├óki kalan, bu kubbede bir ho┼č seda imi┼čÔÇŁ diyor. ┼×imdi siz gittiniz ey ÔÇśm├╝rg├ónÔÇÖ. Geriye ho┼č bir seda kald─▒. D├╝nya b├Âyledir i┼čte. Halk─▒m─▒z ÔÇťyalan d├╝nyaÔÇŁ der. Anlaml─▒ bulurum bu s├Âz├╝. D├╝nyada fani oldu─čunu, baki olan─▒n yaln─▒zca Allah oldu─čunu (Allah bes/B├óki heves; Allah k├ófidir, gerisi bir hevesten ibarettir) kavrayabilseydi insano─člu; kavgalar g├╝r├╝lt├╝ler, kabal─▒klar asgariye inerdi.
Medyaya bak─▒n─▒z; eline mikrofonu ge├žiren, ekrana kurulan herkes ÔÇśsevgiÔÇÖden dem vuruyor; ama insano─člunun yiti─či yine de o. Nas─▒l oluyor bu? Cevab─▒ YunusÔÇÖta: Yarat─▒lan─▒ Yaratan’dan ├Ât├╝r├╝ sevmekÔÇŁ. Bu ├Â─čretilebilseydi bize, Dostun evinin g├Ân├╝ller oldu─čunu ├Âz├╝mseyebilseydik; cefalar, beddualar, lanetler, vefas─▒zl─▒klar ve hay─▒nl─▒klarla biter miydi final. ┼×ark─▒lara baksan─▒za, dert daml─▒yor hep. ÔÇťSivrisine─čin biler v─▒z─▒lt─▒s─▒ ┼čik├óyet makam─▒ndaÔÇŁ
D├╝nya 6Ed/B s─▒n─▒f─▒na benziyor. Geliyoruz, orada b├╝y├╝yor, oynuyor, dostluklar kuruyor, h├╝z├╝nler sevin├žler ya┼č─▒yor, s─▒navlardan ge├žiyor, sonra bir g├╝n ├ž─▒k─▒p gidiyoruz. 6Ed/BÔÇÖye ba┼čkalar─▒ gelecek ┼čimdi, onlar da benzer ┼čeyleri ya┼čayacak. ┼×imdi siz gittiniz ama ziller yine ├žal─▒yor, s─▒n─▒f─▒n─▒zda ba┼čka ├Â─črenciler var.
Son s├Âz├╝ Zeki ├ľmer Defne s├Âylesin:
Sonra bir g├╝n zil ├žalacak yine
Hi├ž kimseler olmayacak
Ne s─▒n─▒flar, ne iskeleler, ne istasyonlar, ne siz
Ta i├žimden biri kalacak oralarda
Ben gidece─čimÔÇŽ
ÔÇŁ
(Recep Sayhan, Samsun Anadolu Lisesi T├╝rk Dili Edebiyat─▒ ├Â─čretmeni 1993)